En Marea insta á Xunta a actuar de xeito planificado e urxente para limitar o risco de erosión tras os incendios

Estás aquí: Inicio » En Marea insta á Xunta a actuar de xeito planificado e urxente para limitar o risco de erosión tras os incendios

En Marea insta á Xunta a actuar de xeito planificado e urxente para limitar o risco de erosión tras os incendios

O deputado de En Marea, Davide Rodríguez, presentou esta mañá unha proposición non de Lei no Parlamento de Galicia sobre as actuacións de “heomulching” que a Consellería de Medio Rural debe levar a cabo para limitar o risco de erosión en terreos queimados. Rodríguez destacou a necesidade actuar para limitar o risco de erosión post-incendio para o que é preciso realizar unha serie de actuacións no menor tempo posible antes de que as primeiras chuvias desencadeen os peores efectos. Este complexo labor require unha planificación que estableza con claridade os puntos esenciais a considerar, as accións a acometer e a súa secuencia de execución. Nese contexto, os protocolos son instrumentos útiles que axudan a organizar as actuacións.

Como explicou o deputado de En Marea, os incendios forestais constitúen unha das perturbacións máis frecuentes e importantes que sofren os ecosistemas forestais de Galicia. Cando, tras o lume, conflúen nunha área queimada de relevo pronunciado, altos niveis de perturbación no solo e na vexetación e elevadas precipitacións, existe un risco potencial de fortes alteracións na resposta hidrolóxica das bacías afectadas, con grandes aumentos na escorredura superficial e episodios erosivos intensos. Estes fenómenos favorecen a degradación do solo, un recurso fundamental para o
mantemento da calidade e produtividade do ecosistema afectado, podendoademais orixinar riadas e inundacións, con ameaza para as vidas humanas,infraestruturas e diversos recursos valiosos dentro e fóra da área queimada.

Os acolchados ou “mulches”, teñen sido ferramentas eficaces dependendo do réxime de precipitación e da severidade do incendio. A aplicación de mulch desde helicóptero efectuada por primeira vez en España en áreas incendiadas de Galicia, é un sistema factible, rápido e eficaz con reducións de perdas de solo de máis do 90 por cento.

Pero ante esta boa nova, dende En Marea, explicou Rodríguez son  conscientes de que en determinadas zonas con figura de protección medioambiental estase a botar sementes que hoxe, Conservación da Natureza, ten prohibida a súa implantación, e que, o custe elevado desta práctica, serviría para aumentar o gasto de prevención e non ter que lamentar a erosión do chan queimado nunha escorrentía.

“Un modelo lóxico de actuación ten que ter en conta a data do lume para valorar riscos e rebotes, a posibilidade de corta da biomasa aérea que non rebota e a súa colocación para evitar regos, implantación de sementes: unha de crecemento rápida e pouco perenne, e outra de sementes endóxenas baixo criterios técnicos o que nos leva a necesidade de crear uns bancos de sementes endóxenas dos territorios cunhas reservas mínimas por especie” afirmou o deputado de En Marea.

O aporte de biomasa allea debe ser unha medida extraordinaria e cunhas
esixencias de compra definidas. A todo isto, cabe nomear que no existen controis de contaminación fitolóxica nestes terreos queimados. O aporte de biomasa allea debe ser unha medida extraordinaria e cunhas esixencias de compra excepcionais, evitando que se instaure como unha práctica habitual.

Por estes motivos, o grupo de En Marea presentou unha iniciativa na comisión de Medio Rural na que se insta á Xunta de Galicia a:

1.Elaborar un protocolo de actuación para as terras queimadas con carácter universal de aplicación e con redaccións por zonas, que prioricen a perda de chan e a súa microbioloxía, a contaminación das augas doces, a perda de biodiversidade e paisaxe, así coma os multiservizos da terra. Estes protocolos teñen e deben ser avaliados no plano temporal e económico.

2.Crear un banco de sementes para implantar na práctica do “heomulching” con especies de crecemento rápido e pouco perenne, e outro de sementes endóxenas baixo criterios técnicos cunhas reservas mínimas por especie.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

fifteen + seven =

X